Napolyon Bonapart
Çarşamba, Şubat 14, 2007
<< Ana Sayfa - Main Page>>
Napolyon Bonapart (Fransızca Napoléon Bonaparte) (15 Ağustos 1769 - 5 Mayıs 1821), Fransız Devrimi'nin generali, 11 Kasım 1799'den 18 Mayıs 1804'e kadar Fransa Konsülü olarak Fransa Cumhuriyeti'nin ilk başkanı, sonrasında da 18 Mayıs 1804 ile 6 Nisan 1814 arasında Napolyon I adını alarak Fransa İmparatoru ve İtalya Kralı olmuştur.- NATO - North Atlantic Treaty Organisation - Kuzey ...
- Mahatma Gandi
- Lenin
- Adolf Hitler
- Birleşmiş Milletler
- Joseph Stalin
- NATO
- Bretton Woods Konferansı
- Yom Kippur Savaşı
- Yalta Konferansı
Hayatı
15 Ağustos 1769'da Korsika'nın Ajaccio kentinde doğdu. 1779 yılında Brienne'de öğrenim gördü, 1784'te 'Parisian École Royale Militaire' adlı askeri akademiye girdi.
1785 yılının Nisan ayında Valence'daki topçu alayına üsteğmen rütbesiyle katıldı.
Aynı yılın Eylül ayında izinli olarak gittiği Korsika'da askeri ve politik açıdan etkin bir rol oynayarak Jakoben grubu içinde sivrildi. İzin süresinin bitmesine karşın Korsika'daki siyasal çalışmalarını bırakarak birliğine dönmemişti. Bu yüzden asker kaçağı sayılmasına karşın, Nisan 1792 de Avusturya savaşı başladığında bağışlanarak yüzbaşı rütbesiyle göreve çağırıldı. Yine Korsika'da kalarak Fransa'ya karşı bağımsızlık mücadelesine başlayan Korsikalı milliyetçilere karşı Jakoben örgütlenmesinde çalıştı. Ancak ailesiyle birlikte Fransa'ya kaçmak zorunda kalmıştır.
Paris'teki siyasi faaliyetleri nedeniyle bir dönem 'vatana ihanet'ten tutuklandı. Ancak onu koruyan siyasilerin de desteğiyle serbest kaldı. Bu arada Fransa'da yeni bir anayasa ve direktuvarlık doğdu.
Aralık 1793 de Toulon'da, kralcılar ve İngiliz ittifak kuvvetlerine karşı bir topçu komutanı olarak başarılı bir mücadele vermesiyle dikkati çekerek tuğgeneral rütbesine terfi etti.
5 Ekim 1795 de yine kralcıların ayaklanmasını bastırmaktaki başarısıyla İç Güvenlik Kuvvetleri'nin komutanlığına getirilen Napolyon, kısa bir sürede ülkenin en saygın askeri otoritelerinden biri haline geldi.
1796'da İtalya'daki ordunun başkomutanı oldu. 10 Nisan 1796 da General de Beauharnais'in dul karısı Josephine ile evlendi. İki gün sonra Kuzey İtalya'ya saldırıya geçti. Avusturya ordularını ard arda yenilgiye uğrattıktan sonra Ocak 1797 de İtalya'daki Avusturya askeri varlığını püskürterek Viyana üzerine yürüdü. Avusturya'nın ateşkes istemesi üzerine barış görüşmelerine başlanmıştır. Ancak görüşmeler uzamış, antlaşma 17 Ekim 1797 tarihinde imzalanmıştır.
Fransız yönetimi (Direktörler), 1798 yılı başlarında Napolyon'u İngiltere anakarasının istilasıyla görevlendirmişlerdir. Ancak Napolyon, denizlerde etkili bir üstünlük sağlanmadan böyle bir operasyonun başarı şansı taşımadığını, İngiltere'ye karşı dolaylı bir strateji izlemenin en mantıklısı olduğunu savunmuştur. Bunun için de, Mısır'ın işgal edilerek İngiltere'nin Uzakdoğu ticaret yolunun kesilmesini önermiştir.
1798'de Mısır seferine çıktı ve İngiliz donanmasını yenilgiye uğrattı, Malta'yı aldı. Haziran 1798 de İskenderiye’yi ele geçiren Napolyon, Nil vadisi boyunca içerlere ilerlemiştir. İngiliz Amiral Horatio Nelson komutasındaki İngiliz donanmasının Abukir körfezindeki Fransız donanmasını imha etmesi üzerine ikmal bağlantısı kesilmiş oldu. Şubat 1799 da Suriye üzerine yürümüş fakat Akka’da sert Osmanlı direnişi karşısında Mısır’a dönmek zorunda kalmıştır. Bu arada ordusu da salgın hastalıklardan kırılmaktaydı.
Ordusunu Mısır'da bıraktı ve Fransa'ya döndü. 9 Kasım 1799'daki hükümet darbesiyle Fransa tarihinde yeni bir dönem başladı. Kısa bir süre içinde anayasada değişiklikler yapıldı ve yönetim üç konsülün eline bırakıldı. Napolyon en önemli görev olan 'birinci konsül'lüğe getirildi. Ekonomi ve yasal alanda reform çabaları içinde girdi. Napolyon I. Konsül olarak çok geniş yetkilere sahipti. Bu yetkilerden yararlanarak devlet mekanizmasının işleyiş etkinliğini artıracak yönde geniş düzenlemeler yaptı. Fransız Merkez Bankası’nın kurulması, devlet okullarının açılarak eğitimin bir kamu hizmetine dönüştürülmesi, 'Code Napoleon'u (Napolyon Kanunları) olarak da bilinen Fransız Medeni Kanunu’nun hazırlanması çalışmalarına başlanması, subay okulları açılması, onun dönemindeki gelişmelerdendir. Reform ve yasa çalışmaları halk tarafından da desteklendi.
1800 yılında tekrar İtalya'ya girdi ve Milano'yu aldı. 1800 yılının baharında Avusturya üzerine yürüyen Napolyon komutasındaki Fransız orduları parlak bir zafer kazandılar. Şubat 1801 deki ve İngiltere ile Mart 1802 de imzalanan antlaşmalar ile Avrupa’da savaşlar sona ermişti.
Ancak bu barış dönemi uzun sürmedi. Fransa’nın Avrupa’daki ekonomik ve politik gücünün giderek artması İngiltere açısından giderek genişleyen bir tehdit oluşturmaktaydı. Sonunda İngiltere 1803 yılının Mayıs ayında Fransa’ya savaş ilan etti.
1804 yılının Mayıs ayında, kralcıların bir komplosunu bahane eden Napolyon kendisini imparator ilan etmiştir. Kendi eliyle taç giymiştir ama, Paris'teki Notre Dame Katedrali'ndeki törende Papa VII. Pius'un da bulunmasını sağlamıştır. Mart 1805 te ise İtalya’da kendi kurduğu cumhuriyeti lağvederek ve kendini İtalya kralı ilan etmiştir.
İzleyen dönemde İngiltere’nin çabalarıyla Avusturya, Rusya ve Napoli ve İsveç’in katıldığı bir karşı ittifak, III. Koalisyon oluşmuştur.
1805 yılının Ekim ayında Fransız-İspanyol birleşik donanmasının Trafalgar Deniz Savaşı’nda İngiliz donanması karşısında yenilmesi üzerine Napolyon İngiltere yerine müttefiklerini dize getirme yolunu seçmiştir. Fransız ordusunu Manş kıyılarından Orta Avrupa’ya yürüten Napolyon, Ulm ve Austerlitz savaşı zaferleriyle Avusturya’yı ve Napoli’yi savaş dışı bırakmıştır.
Eylül 1806 da Prusya ordusunu Jena savaşında, hemen ardından da Rus ordularını Friedland savaşında bozguna uğratmıştır. Temmuz 1807 de Rus çarı I. Aleksandr’la Tiltis antlaşması imzalanmış ve Rusya savaştan çekilmek zorunda kalmıştır.
Düşüş Dönemi
İmparatorluğu dönemindeki olumsuz unsurlar İngiliz donanmasının gücü, İspanya ve İtalya'da akrabalarını tahta geçirmesi, halkın bu kişileri istememesi ve Fransa'ya bağlı devletlerdeki milliyetçilik akımları oldu.
1810 yılının mart ayında Habsburg hanedanından ikinci eşi Marie-Louise ile evlendi, yasal varisi Napolyon II, 1811'de doğdu.
I. Aleksandr’la yapılan antlaşma, Rusya’ya İngiltere’ye karşı askeri harekata kadar varacak yaptırımlar uygulama yükümlülüğünü getirmektedir ama I. Aleksandr, bu tür politikalardan kaçınmıştır. Bunun üzerine Napolyon, 1812 yılı ortasında 453 bin kişilik ordusuyla Rusya Seferine girişmiştir. Borodino Savaşı’nda General Kutuzov komutasındaki Rus ordusunu yenilgiye uğratan Fransız ordusu Moskova’ya girmiştir.
Rus orduları Moskova gerilerine çekilmiştir ve çar, bir barış antlaşmasına yanaşmaktadır. Fransız ordusunun o günün teknolojisiyle bu denli uzun ikmal hatlarından ikmal edilmesi, dolayısıyla kışı Moskova’da geçirmesi olanaksızdır.
Giderek sertleşen kış koşullarında geri çekilen Fransız ordusunu izleyen General Kutuzov, toplu bir saldırıya girişmemiş, fakat sürekli taciz etmekten de geri kalmamıştır.
Napolyon, ordunun yönetimini Joachim Murat'ya bırakarak Paris'e döndü. Yıl sonunda bu ordudan Fransa'ya dönebilen ve savaşacak durumda olan sadece 10 bin askeri kalmıştı.
Ordusunun büyük bir bölümünü Rusya Seferi sırasında kaybeden Fransa, yeni bir ordu oluşturmanın zorluklarına katlanmak zorunda kalmıştır. Üretimden çekilen işgücü ve artırılan vergiler, halkı da Napolyon’a karşı bir tutuma itmiştir.
Bu dönemde kendisine karşı düzenlenen hükümet darbesini bastırdı ve yeni bir ordu kurdu. Ancak 1813 ve 1814'te baskılar arttı ve halk desteği düştü.
Rusya yenilgisi ve içteki karışıklıklar Koalisyon güçlerini cesaretlendirmiştir. Üstelik Avusturya, aradaki akrabalık ilişkisine karşın Koalisyon güçlerine katılmıştır. 1813 yılının Ekim ayında Napolyon’un Leipzig savaşında uğradığı yenilgi onu iktidarının sonuna iyice yaklaştırmıştır.
1814'te düşman orduları Paris kapılarına dayandı. Napolyon imparatorluk tahtını bırakarak Elbe adasına sürgüne gönderildi.
7 Mart 1815'te ise tahtına geri döndü. Elbe adasından kaçtı ve gizlice Paris'e döndü. Halk desteği tekrar yükseldi. Böylece Napolyon ikinci kez tahta çıktı.
Bir ordu topladı ve Belçika'ya saldırdı. Ancak haziran ayında İngiliz ve Prusya kuvvetleri tarafından Waterloo'da büyük bir yenilgiye uğradı. Paris'e dönünce tahtına ikinci kez veda etmek zorunda kaldı.
Amerika'ya kaçmak istedi, ancak bunu başaramadı ve İngilizlere teslim oldu. İngilizler onu Atlantik'teki St. Helena adasına götürdü. Son yıllarını bu küçük adada geçiren Napolyon, 5 Mayıs 1821'de 51 yaşındayken öldü.
Cenazesi 1840'ta Paris'e getirilebildi ve İnvalides'e gömüldü. Napolyon'un ölüm nedeni ise hala bir bilmece. İddialardan biri uşağı tarafından zehirlendiği.
Yeğeni III. Napolyon, ölümünden otuz yıl sonra, amcası kadar büyük bir ihtişamla olmasa da ülkesinin kaderini eline alacaktır.
Kuran'dan Hikayeler
Sahabelerin (Eshab-ı Kiram'ın) Örnek Hayatı
SOsmanlı Padışahları
Kıssadan Hisseler
ESHAB-I KİRAM KİMDİR?
Peygamberlerden sonra insanların en üstünü: Hz. EBÛ BEKR-İ SIDDÎK Adâletin timsâli ikinci büyük halîfe: Hz. ÖMER Meleklerin bile hayâ ettiği halîfe: Hz. OSMAN Allahın arslanı ve Resûlullahın dâmâdı: Hz. ALİ BİN EBÎ TÂLİB Cennetle müjdelenen on sahâbîden biri: ABDURRAHMAN BİN AVF Cennetle müjdelenen ümmetin emîni: EBÛ UBEYDE BİN CERRÂH Resûlullahın okçusu: SA'D BİN EBÎ VAKKÂS İlk Müslüman olanlardan: TALHÂ BİN UBEYDULLAH Cennetle müjdelenenlerden: ZÜBEYR BİN AVVÂM Peygamberimizin amcası: ABBÂS BİN ABDÜLMUTTALİB Tefsîr âlimlerinin şâhı: ABDULLAH BİN ABBÂS Hadîs-i şerîf yazması ile meşhûr sahâbî: ABDULLAH BİN AMR BİN ÂS Uhud şehitlerinden: ABDULLAH BİN CAHŞ Hz. Ebu Bekir'in oğlu: ABDULLAH BİN EBÎ BEKR-İ SİDDÎK Meleklerin yıkadığı sahâbînin oğlu: ABDULLAH BİN HANZALA Resûlullahın elçilerinden: ABDULLAH BİN HUZÂFE Kur'ân-ı kerîmi açıktan okuyan ilk sahâbî: ABDULLAH BİN MES'ÛD En çok hadîs bilen sahâbîlerden: ABDULLAH BİN ÖMER Resûlullahın şâiri: ABDULLAH BİN REVÂHA Tevratta Resûlullahın alâmetlerini görüp Müslüman olan sahâbî: ABDULLAH BİN SELÂM Bedir'de babasına karşı savaşan sahâbî: ABDULLAH BİN SÜHEYL Sâhib-ül ezân: ABDULLAH BİN ZEYD Medîne'de muhâcirlerden ilk doğan sahâbî: ABDULLAH BİN ZÜBEYR Âilece cömert olan sahâbî: ADİ BİN HÂTİM TÂİ Meleklerin defnettiği sahâbî: ÂMİR BİN FÜHEYRE Şehîd oğlu şehîd: AMMÂR BİN YÂSER Meşhûr Arab dâhîlerinden: AMR BİN ÂS Arıların koruduğu sahâbî: ÂSIM BİN SÂBİT Kıblenin değiştiğini haber veren sahâbî: BERÂ BİN ÂZİB Hz. Ebû Bekir'e ilk bîât eden sahabî: BEŞİR BİN SA'D Peygamber efendimizin müezzini: BİLÂL-İ HABEŞİ Resûlullahın sancaktarı: BÜREYDE BİN HASİB Sahâbenin en çok hadîs bildirenlerinden: CÂBİR BİN ABDULLAH Cennete uçarak giden sahâbî: CA'FER-İ TAYYÂR Cebrâil aleyhisselâmın şekline girdiği sahâbî: DIHYE-İ KELBÎ Peygamber efendimizin fedâisi: EBÛ DÜCÂNE Mihmândâr-ı Resûlullah: EBÛ EYYÛB-EL ENSÂRÎ En çok hadîs-i şerîf rivâyet eden sahâbî: EBÛ HÜREYRE Resûlullahın süvârilerinden: EBÛ KATÂDE Tevbesi ile meşhûr sahâbî: EBU LÜBÂBE Kur'ân-ı kerîmi en iyi okuyan sahâbîlerden: EBÛ MÛSEL-EŞ'ARÎ Çok hadîs rivâyet eden yedi sahâbîden: EBÛ SA'ÎD-İ HUDRÎ Tek başına hicret eden sahâbî: EBÛ SELEME Resulullahın fedâisi: EBÛ TALHÂ Gıfarî kâbilsenin reisî: EBÛ ZER GIFÂRÎ Kâdılık yapan sahâbîlerden: EBÜDDERDÂ Resûlullahın hizmetçisi: ENES BİN MÂLİK Evi ilk vakıf olan sahâbî: ERKAM BİN EBİ'L ERKAM Câhiliye devrinde de tek bir Allaha inanan sahâbî: ES'AD BİN ZÜRÂRE Yemenli sahâbîlerden: FEYRÛZ BİN DEYLEMÎ İlk Müslüman sahâbîlerden: HABBÂB BİN ERET İlk Müslüman olan sahâbîlerden: HÂLİD BİN SA'ÎD BİN ÂS Meleklerin yıkadığı sahâbî: HANZALA BİN EBÛ ÂMİR Darağacında ilk namaz kılan sahâbî: HUBEYB BİN ADİY Sevgili Peygamberimizin sırdaşı: HUZEYFE BİN YEMÂN Şehîdlerin efendisi: Hz. HAMZA Peygamber efendimizin şâirlerinden: KÂ'B BİN MÂLİK Resûlullahın süvârilerinden: MİKDÂD BİN ESVED Resûlullah efendimizin fedâîlerinden: MUHAMMED BİN MESLEME İslâmda ilk öğretmen: MUS'AB BİN UMEYR Helâl ve harâmı iyi bilen sahâbî: MU'ÂZ BİN CEBEL Hâşimoğullarının en yaşlısı: NEVFEL BİN HÂRİS Eshâb-ı kirâmın meşhûr kumandanlarından: NU'MÂN BİN MUKARRİN Medîne'de ilk vefât eden muhâcir sahâbî: OSMAN BİN MAZ'ÛN Kâbe'nin hizmetinde olan sahâbî: OSMAN BİN TALHÂ Peygamber efendimizin hatîblerinden: SÂBİT BİN KAYS Ensârın en hayırlılarından: SA'D BİN MU'ÂZ Şehîd olurken nasîhat eden sahâbî: SA'D BİN REBİ Hz. Ömer'e benzeyen vâli: SAİD BİN ÂMİR Kur'ân-ı kerîmi en iyi okuyanlardan: SÂLİM MEVLÂ EBÛ HUZEYFE Eshâb-ı kirâmın okçularından: SEHL BİN HANİF Medîne'de en son vefât eden sahâbî: SEHL BİN SA'D Piyâdelerin en hayırlısı: SELEME BİN EKVÂ Kardeşlerinin işkence ettiği sahâbî: SELEME BİN HİŞÂM Ehl-i beytten sayılan İranlı sahâbî: SELMÂN-I FÂRİSİ Resûlullahın hizmetçisi: SEVBÂN Allah yolunda malını mülkünü terkeden sahâbî: SÜHEYB-İ RUMİ Yemâme kabîlesi reisi: SÜMÂME BİN ÜSÂL Işık Saçan Sahâbî: TUFEYL BİN AMR Akabe bî'atlerinde kavminin temsilcisi olan sahâbî: UBÂDE BİN SÂMİT Eshâb-ı suffadan: UKBE BİN ÂMİR Kırâati ile meşhûr sahâbî: ÜBEYY BİN KÂ'B Resûlullahın çok sevdiği sahâbîlerden: ÜSÂME BİN ZEYD Eshâb-ı kirâmın sancaktarlarından: ÜSEYD BİN HUDAYR Kardeşleri tarafından işkence gören sahâbî: VELÎD BİN VELÎD Medîneli ilk Müslümanlardan: ABDULLAH BİN ATİK Peygamberimizin müezzinlerinden: ABDULLAH BİN ÜMM-İ MEKTÛM Ensarın muhaciri diye tanınan sahabî: ABBAS BİN UBÂDE Müminlerin annelerinden: CÜVEYRİYYE BİNTİ HÂRİS Peygamberimizin azatlı kölelerinden: EBU RAFİ Peygamberimizin süt kardeşi: EBU SÜFYAN BİN HÂRİS Hz. Ali'nin annesi: FÂTİMA BİNTİ ESED Mekkeli sahabilerden: HACCAC BİN ILAT Peygamberimizin ilk hanımı: HADİCE-TÜL KÜBRA Peygamberimizin hanımlarından: HAFSA BİNTİ ÖMER Allahın kıIıcı lâkabı ile tanınan kumandan Sahâbî: HÂLİD BİN VELİD Peygamberimizin sütannesi: HALİME HATUN Peygamber efendimizin halasının kızı: HAMNE BİNTİ CAHŞ Meşhur kadın şair sahabilerden: HANSA HATUN Peygamber efendimizin şairlerinden: HASSAN BİN SABİT Peygamber efendimizin elçilerinden: HÂTİB BİN EBİ BELTEA Peygamberimizin hanımlarından: Hz. AİŞE-İ SIDDIKA Peygamberimizin en sevgili kerimesi: Hz. FÂTIMA Cennet gençlerinin efendisi: Hz. HASAN Cennet gençlerinin seyyidi: Hz. HÜSEYİN Peygamberimizin hanımlarından: Hz. REYHANE Cennetle müjdelenenlerden: HZ. SAİD BİN ZEYD Meşhur İslâm kumandanlarından: İKRİME BİN EBİ CEHİL Meleklerle konuşan Sahâbî: İMRÂN BİN HUSAYN Peygamberimizin hırkasını verdiği şâir Sahâbî: KÂ'B BİN ZÜHEYR Eshab-ı kiramın okçularından: KATADE BİN NU'MAN Peygamberimizin hanımlarından: MEYMUNE BİNTİ HÂRİS Meşhûr beş dâhiden biri olan Sahâbî: MUĞİRE-TEBNİ ŞU'BE Eshab-ı kiramın elçilerinden: RİBİ BİN ÂMİR Ensârın sancaktarlarından: SA'D BİN UBÂDE Peygamberimizin halası: SAFİYYE BİNTİ ABDÜLMUTTALİB Peygamberimizin hanımlarından: SAFİYYE BİNTİ HUYEY Ailece müslüman olan sahabilerden: SEDDAD BİN EVS Peygamberimizin hanımlarından: SEVDE BİNTİ ZEM'A Eshâb-ı kirâmın süvârilerinden: SÜRÂKA BİN MÂLİK Hz. Ali'nin abisi: UKAYL BİN EBİ TÂLİB Peygamberimizin dadısı: ÜMM-İ EYMEN Peygamberimizin hanımlarından: ÜMM-İ HABİBE Hz. Ali'nin kızkardeşi: ÜMM-İ HÂNİ Hala sultan olarak tanınan kadın sahabi: ÜMM-İ HİRAM Hala sultan olarak tanınan kadın sahabi: ÜMM-İ HİRAM -2- Hz. Ebu Bekir'in hanımı: ÜMM-İ RUMAN Devsli muhacir hanım sahabîlerden: ÜMM-İ ŞERİK Eshabın kadın kahramanlarından: ÜMM-İ ÜMARE NESİBE HATUN Yalancı peygamber Müseyleme'yi öldüren sahabî: VAHŞİ Darağacından Resulullaha selam gönderen sahabî: ZEYDBİN DESİNNE İlk îman eden köle: ZEYD BİN HÂRİSE En meşhur vahiy kâtibi Sahâbî: ZEYD BİN SÂBİT Peygamberimizin hanımlarından: ZEYNEB BİNTİ CAHŞEtiketler: kral, Napolyon Bonapart, sultan
